Artrose
Met het ouder worden vindt er een lichte degeneratie (achteruitgang) van het bot en de gewrichten plaats, wat zich vertaalt in zwakkere botten en een verminderde veerkracht en elasticiteit van de gewrichten. De kans op botbreuken neemt daardoor toe, maar ook het ontstaan van de verschillende bot- en gewrichtsaandoeningen zoals artrose.
Artrose is een aandoening van het gewricht waarbij geen ontsteking in het spel is. Het probleem is de toenemende beschadiging van het gewrichtskraakbeen waardoor klachten als pijn, stijfheid en bewegingsbeperkingen optreden. Soms kunnen we het gewricht horen 'kraken'. Vooral de ochtendstijfheid is een bekend verschijnsel. Artrose van de knie en de heup komen het meest voor, waardoor het lopen moeilijker gaat.
Omdat een ernstige artrose kan leiden tot een invalide bestaan moet waar mogelijk aan de voortschrijding van het ziekteproces een halt worden toegeroepen. Dat betekent bijvoorbeeld in een vroeg stadium fysiotherapie. Door het oefenen van de gewrichten zullen de spieren niet verzwakken en zal de artrose minder snel verergeren. Bovendien kan door beweging het kraakbeen beter gevoed worden. Daarnaast kan de fysiotherapeut instructies meegeven voor oefeningen thuis. Bij ernstige artrose die sterk invaliderend is en met pijn gepaard gaat, wordt steeds vaker een operatie overwogen. Het gaat dan meestal om het heupgewricht waarbij de operatieve ingreep bestaat uit het inbrengen van een 'nieuwe heup', ook wel total hip genoemd. Hierbij ligt de kopprothese van het dijbeen tegen een rond plaatje aan dat in de heupkom is gebracht, zodat het bovenbeen weer vrij in de heup kan ronddraaien en bovendien niet meer pijnlijk is. Pijnbestrijding is een essentieel onderdeel van de behandeling van artrose. Pijn leidt er immers toe dat het gewricht niet meer wordt bewogen, waardoor de spieren rond de gewrichten slapper worden en de gewrichtsvlakken minder goed tegen elkaar aanliggen. Bij pijnbestrijding denken we vaak meteen aan medicijnen, maar ook een warmtebehandeling met bijvoorbeeld paraffineomslagen of kortegolfdiathermie kan de pijn bestrijden.
Wanneer geneesmiddelen nodig zijn kan in eerste instantie gedacht worden aan pijnstillers als Aspirine en paracetamol. Omdat bij artrose toch vaak een ontsteking optreedt, zullen medicijnen nodig zijn die én de pijn onderdrukken én de ontsteking remmen. De geneesmiddelen die deze twee werkingen uitoefenen worden antireumatica of nsaid's (non-steroidal anti-inflammatory drugs) genoemd. Niet alle antireumatica worden echter bij artrose toegepast. Op grond van hun specifieke werking en bijwerkingen kunnen ze voor talloze andere reumatische ziekten gebruikt worden. Naast algemene reacties die alle antireumatica kunnen geven zoals misselijkheid, buikpijn, darmbloedinkjes en huiduitslag, kunnen we ook bijwerkingen zien als onrust, sufheid, depressie en nieraandoeningen. nsaid's kunnen het effect van bloedverdunnende middelen versterken en de werking van plaspillen verminderen. Omdat er bij langdurig gebruik kans op bloedafwijkingen bestaat, is het verstandig om regelmatig bloedonderzoek te doen.
Informatieve websites